
Διονύσης Τσακνής πρόεδρος της ΕΡΤ – Για γέλια ή για κλάματα;
Το μαύρο της ΕΡΤ … μ(α)υρίζει και πάλι. Όπως δείχνουν τα πράγματα και… εκτός απροόπτου μετά το τόσο διαδικτυακό κράξιμο, ο Διονύσης Τζακνής αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΡΤ.
Η άκρως “αξιοκρατική” επιλογή και μετά την αποκατάσταση των αδίκως απολυμένων πλην όμως ψηφοφόρων του ΣΎΡΙΖΑ δεν θυμίζει καθόλου τις παλιές καλές πελατειακές σχέσης. Οποιαδήποτε ομοιότητα με τους ήρωες είναι τελείως τυχαία και συμπτωματική.
Αυτό που όμως που προκαλεί τον κλαυσίγελο, δεν είναι μόνο αυτό αλλά το γεγονός ότι ο Τσακνής προέρχεται από τον πλέον μαφιόζικο, φασιστικό και εξουσιο-αυτόνομο χώρο που λέγεται ΑΕΠΙ, αυτό το κράτος εν κράτει που καμία κυβέρνηση τολμάει να αγγίξει, απ’ όποιο χώρο κι αν προέρχεται.
Ένας δυνάστης καλλιτεχνών και λήσταρχος επιχειρηματιών.
Ερώτηση Τέρενς Κουίκ, για τον τρόπο λειτουργίας της ΑΕΠΙ – 31.5.13
Σε εξαιρετικά σοβαρό οικονομικό/φορολογικό ζήτημα αναδεικνύεται ο τρόπος λειτουργίας της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ), οι μεθοδεύσεις της οποίας για την είσπραξη των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών, ομοιάζουν με αυτές που μπορεί να…
ασκήσει μία οικονομική απολυταρχική (δικτατορική) υπερεξουσία.
Αυτό καταγγέλλει με Ερώτησή του προς τους Υπουργούς Πολιτισμού Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα και Δικαιοσύνης Αντώνη Ρουπακιώτη ο Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ.
Διευκρινίζοντας προκαταβολικά ότι τα όσα αναφέρει στην Ερώτησή του, σε καμία περίπτωση δεν αφορούν στη μη προάσπιση των δικαιωμάτων των πάσης φύσεως δημιουργών, ο Τέρενς Κουίκ μεταφέρει επιστολή του Πολιτευτή του Κινήματος στην Ξάνθη, Χαράλαμπου Ευστρατίου, στην οποία τονίζεται ότι «η ανωτέρω εταιρεία, όχι μόνο τιμολογεί μονομερώς και αυτοβούλως χωρίς την προηγούμενη συμφωνία με τους χρήστες των έργων πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά οποιαδήποτε αστική διαφορά που ενδεχομένως προκύπτει ανάμεσα στην ΑΕΠΙ και στους χρήστες των πνευματικών δικαιωμάτων, αντί να οδηγείται στα αστικά δικαστήρια, οδηγείται στα ποινικά!»
Όπως αποκαλύπτει ο Χαράλαμπος Ευστρατίου «η ΑΕΠΙ, παρά το γεγονός ότι οφείλει ως ανώνυμη εταιρεία να εκδίδει πιστωτικό τιμολόγιο, κωλυσιεργεί, στερώντας το δικαίωμα από τους Έλληνες επιτηδευματίες να γνωρίζουν τις οφειλές τους άμεσα και εμπρόθεσμα ώστε να είναι σε θέση να προγραμματίσουν και να υλοποιήσουν την όποια εκροή χρηματικών ποσών από το ταμείο των επιχειρήσεών τους, έχοντας τα κατά το νόμο προβλεπόμενα παραστατικά».
Επιπροσθέτως, η ΑΕΠΙ κατά τη συνήθη πρακτική της, δεν κοινοποιεί στους χρήστες έργων πνευματικής ιδιοκτησίας τη σχετική πληροφόρηση, ούτε δια την τυπικής διαδικασίας αλλά ούτε και εξωδίκως. Αλλά αντίθετα μετά από καθυστέρηση δύο ή τριών ετών, από το χρόνο λήξης του δικαιώματος έκδοσης ανάλογου φορολογικού παραστατικού και διεκδίκησης είσπραξης του, υποβάλει μηνυτήριες αναφορές για τα προγενέστερα έτη ποινικοποιώντας την όποια αστική διαφορά.
Είναι άξιο λόγου το γεγονός ότι η ΑΕΠΙ κατά την όποια δικαστική της αντιπαράθεση με τους χρήστες έργων πνευματικών δικαιωμάτων, επιχειρεί να αναδείξει την ύπαρξη δόλου για αντισυμβατική συμπεριφορά του εκάστοτε κατηγορούμενου ο οποίος όφειλε με δική του πρωτοβουλία στην ΑΕΠΙ.
Αντιθέτως, σύμφωνα με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο που διέπει την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων δεν υφίσταται νομική ρύθμιση κατά την οποία να είναι υποχρεωμένος ο εκάστοτε επιτηδευματίας να απευθύνεται στην ΑΕΠΙ.
«Πως είναι δυνατόν να επιβάλλονται ποινές, χωρίς να έχει προηγηθεί έναρξη ή και ολοκλήρωση διαπραγματεύσεων, ώστε να διαπιστωθεί η δυστροπία του αντισυμβαλλομένου; Αντιλαμβάνεστε ότι με τον τρόπο που λειτουργεί η ΑΕΠΙ οδηγεί σε απόγνωση την πλειοψηφία των Ελλήνων επιτηδευματιών και χρηστών έργων πνευματικής ιδιοκτησίας;», ερωτά τους αρμόδιους Υπουργούς ο Τέρενς Κουίκ και ζητά την άμεση λήψη μέτρων για να μπει επιτέλους ένας φραγμός στην εισπρακτική πολιτική της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας.
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ:
ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΙΩΑΝΝΗ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΑΝΤΩΝΙΟ ΡΟΥΠΑΚΙΩΤΗ
κ.κ. Υπουργοί,
Μετά από σχετική πληροφόρηση που έλαβα από τον κ. Χαράλαμπο Ευστρατίου Πολιτευτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων στην Ξάνθη, διαφαίνεται ότι υφίσταται σοβαρό ζήτημα στην λειτουργία της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ).
Διευκρινίζω, προκαταβολικά, ότι τα όσα αναφέρονται στη συγκεκριμένη Ερώτηση, σε καμία περίπτωση δεν αφορούν στην μη προάσπιση των δικαιωμάτων των πάσης φύσεως δημιουργών.
Αλλά άλλο η αυτονόητη προάσπιση των δικαιωμάτων των δημιουργών και άλλο μεθοδεύσεις είσπραξής τους από τους χρήστες, που ενδεχομένως να παρομοιάζουν με μεθοδεύσεις που μπορεί να ασκήσει μια οικονομική απολυταρχική (δικτατορική) υπερεξουσία.
Όπως τονίζει ο κ. Ευστρατίου σε ηλεκτρονική επιστολή που μου απέστειλε:
«Ειδικότερα, η ανωτέρω εταιρεία λειτουργεί με κριτήρια της ιδιωτικής οικονομίας, αλλά απολαμβάνει το μοναδικό ίσως προνόμιο σε όλη την ελληνική Επικράτεια, να τιμολογεί μονομερώς και αυτοβούλως χωρίς την προηγούμενη συμφωνία με τους χρήστες έργων πνευματικής ιδιοκτησίας.
Η οποιαδήποτε αστική διαφορά που ενδεχομένως να προκύπτει ανάμεσα στην ΑΕΠΙ και στους χρήστες των πνευματικών δικαιωμάτων, αντί να οδηγείται σε αστικά δικαστήρια, ποινικοποιείται και οδηγείται στα ποινικά δικαστήρια.
Δοθέντος του γεγονότος ότι η ΑΕΠΙ είναι Ανώνυμη Εταιρεία που λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια με αποκλειστική αρμοδιότητα την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, οφείλει σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (Π.Δ. 186/1992) να εκδίδει πιστωτικό τιμολόγιο «επί πιστώσει» επ’ ονόματι της εκμετάλλευσης, δηλαδή του χρήστη των πνευματικών δικαιωμάτων και από την οποία ζητάει την καταβολή ανταλλάγματος.
Με την έκδοση παραστατικού «επί πιστώσει» οι Έλληνες επιτηδευματίες θα ήταν σε θέση να γνωρίζουν τις οφειλές τους άμεσα και εμπρόθεσμα ώστε να είναι σε θέση να προγραμματίσουν και να υλοποιήσουν την όποια εκροή χρηματικών ποσών από το ταμείο των επιχειρήσεων τους, έχοντας επί πλέον τα κατά τον νόμο προβλεπόμενα παραστατικά.
Επιπροσθέτως, η ΑΕΠΙ κατά την συνήθη πρακτική της, δεν κοινοποιεί στους χρήστες έργων πνευματικής ιδιοκτησίας την σχετική πληροφόρηση, ούτε δια την τυπικής διαδικασίας αλλά ούτε και εξωδίκως. Αλλά αντίθετα μετά από καθυστέρηση δύο ή τριών ετών, από το χρόνο λήξης του δικαιώματος έκδοσης ανάλογου φορολογικού παραστατικού και διεκδίκησης είσπραξης του, υποβάλει μηνυτήριες αναφορές για τα προγενέστερα έτη ποινικοποιώντας την όποια αστική διαφορά.
Τονίζεται ιδιαίτερα το γεγονός, ότι η χρήση έργων πνευματικής ιδιοκτησίας γίνεται κατά πλειοψηφία από επιχειρήσεις του τριτογενή τομέα της οικονομίας. Η ανωτέρω νομική πρακτική και μεθοδολογία ποινικοποίησης των όποιων αστικών διαφορών που εφαρμόζεται από την ΑΕΠΙ αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στην επιβίωση και άνθηση της επιχειρηματικότητας.
Είναι άξιο λόγου το γεγονός ότι η ΑΕΠΙ κατά την όποια δικαστική της αντιπαράθεση με τους χρήστες έργων πνευματικών δικαιωμάτων, επιχειρεί να αναδείξει την ύπαρξη δόλου για αντισυμβατική συμπεριφορά του εκάστοτε κατηγορούμενου ο οποίος όφειλε με δική του πρωτοβουλία στην ΑΕΠΙ. Αντίθετα, σύμφωνα με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο που διέπει την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων δεν υφίσταται νομική ρύθμιση κατά την οποία να είναι υποχρεωμένος ο εκάστοτε επιτηδευματίας να απευθύνεται στην ΑΕΠΙ.
Εκ των ανωτέρω είναι ολοφάνερο ότι η όποια αστική διαφορά ανάμεσα στην ΑΕΠΙ και στους χρήστες προϊόντων πνευματικής ιδιοκτησίας, θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο απόδειξης για το ύψος των ποσών. Αντίθετα η ΑΕΠΙ μονομερώς επιβάλλει ποσά για την κατ’ έτος αμοιβή της, αν ο αντισυμβαλλόμενος επιχειρήσει να τα πληρώσει δεν μπορεί διότι ζητεί αμοιβολόγιο για προηγούμενα χρόνια για τα όποια (α) έχει ήδη επέλθει παραγραφή (β) δεν υπήρξε προηγούμενη αγωγή.
Επειδή, η όποια συμφωνία ανάμεσα στην ΑΕΠΙ και στους αντισυμβαλλόμενους θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά εντός του εκάστοτε ημερολογιακού έτους.
Επειδή, δεν είναι δυνατή η καταβολή χρηματικών ποσών από τους επιτηδευματίες χωρίς την έκδοση φορολογικών παραστατικών.
Επειδή, δεν είναι δυνατή η καταβολή χρηματικών ποσών για προγενέστερα έτη – χρήσεις, αφού δεν μπορούν να εκδοθούν φορολογικά παραστατικά για προγενέστερες χρήσεις».
Ερωτάσθε κ.κ. Υπουργοί:
1.Είναι σε γνώση σας η νομική πρακτική που εφαρμόζεται από την ΑΕΠΙ;
2.Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προχωρήσετε για την θεραπεία των ανωτέρω;
3. Αντιλαμβάνεστε ότι με τον τρόπο που λειτουργεί η ΑΕΠΙ οδηγεί σε απόγνωση την πλειοψηφία των Ελλήνων επιτηδευματιών και χρηστών έργων πνευματικής ιδιοκτησίας;
4.Πώς είναι δυνατόν να επιβάλλονται ποινές, χωρίς να έχει προηγηθεί έναρξη ή και ολοκλήρωση διαπραγματεύσεων, ώστε να διαπιστωθεί η δυστροπία του αντισυμβαλλομένου; Πρέπει να σημειωθεί ότι η επίτευξη συμφωνίας θα πρέπει να λαμβάνει χώρα υποχρεωτικά εντός του εκάστοτε ημερολογιακού έτους.
5.Πώς είναι δυνατό να ζητείται από επιχείρηση-δραστηριότητα η καταβολή χρηματικών ποσών, χωρίς την έκδοση φορολογικών παραστατικών;
6.Πώς είναι δυνατή η καταβολή χρηματικών ποσών για προγενέστερα έτη-χρήσεις, όταν είναι αδύνατη η έκδοση φορολογικών παραστατικών που να τη νομιμοποιούν;..
Και ο Διονύσης Τσακνής, υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της ΑΕΠΙ, και τώρα πάει για πρόεδρος της ΕΡΤ.
Όταν ο Διονύσης Τσακνής με ανοιχτή επιστολή στον Τσίπρα χαρακτήριζε “κωλοτούμπα” τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου και νίκη των δανειστών
Με άρθρο του στο enikos.gr του Νίκου Χατζηνικολάου ο
προαλειφόμενος ως νέος πρόεδρος της ΕΡΤ ασκούσε σκληρή κριτική στον ΥΠΟΙΚ Γιάνη
Βαρουφάκη και την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα, ενώ άφηνε αιχμές και κατά του
πρωθυπουργού «προειδοποιώντας» τον να μην προχωρήσει στην εφαρμογή της
συμφωνίας.Διαβάστε το άρθρο του υποψήφιου νέου Προέδρου της νέας ΕΡΤ κατά της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου, όπως δημοσιεύτηκε τέσσερεις ημέρες αργότερα στον ιστότοπο enikos.gr
«…Δεν ανήκω στους κακόπιστους. Φιλύποπτος -λόγω και ηλικίας ίσως- μπορεί. Ανυποψίαστος ποτέ. Στο δίλημμα αισιόδοξος ή απαισιόδοξος, απαντώ συνήθως, καλά πληροφορημένος αισιόδοξος και αφήνω πάντοτε το χρόνο ή τη ζωή που θα ‘λεγε κι ο Χαρίλαος να αποδείξει αν και κατά πόσο οι ελπίδες κι οι προσδοκίες δικαιώνονται ή αν μένουν φρούδες και ανεκπλήρωτες.
Ο πήχυς, μπήκε ψηλά και σε μια περίπτωση διάψευσης, η πτώση γίνεται πιο επώδυνη. Πτώση που αφορά στη συλλογική απογοήτευση και στην επαναδιατύπωση μιας επικίνδυνης γενίκευσης: «Δε βαριέσαι, όλοι ίδιοι είναι».
Δάκρυσα, όταν μετά την ορκωμοσία σου ως πρωθυπουργού, πήγες στο θυσιαστήριο της Καισαριανής για να αποτίσεις φόρο τιμής στους 200 κομουνιστές- θύματα της Ναζιστικής θηριωδίας.
Συμμερίστηκα τη συγκίνησή σου στην τελευταία αποστροφή του λόγου σου, στην παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησής σου, παρά το ότι τις βρήκα στο σύνολό τους μικρότερες των προσδοκιών μου.
Χαιρέτησα τη δήλωσή σου για τις κόκκινες γραμμές που θα έθετες στους με ιταμό τρόπο συμπεριφερόμενους συνομιλητές σου.
Χάρηκα την απάντησή σου στο φερέφωνο των δανειστών, που σ’ επισκέφτηκε στο γραφείο σου τη δεύτερη μέρα της ανάληψης των καθηκόντων σου. Νταής σε μπλουμ –αν δεν κάνω λάθος στο όνομά του.
Και δεν ήμουν μόνος! Εκατομμύρια άνθρωποι σ΄ αυτόν τον τόπο, αισθάνθηκαν έστω μια ανάταση, ανεξαρτήτως αν σε στήριξαν εκλογικά, ή αν πίστεψαν στο σύνολο των δεσμεύσεών σου.
Μια φωνή επιτέλους, ένα όχι, που δε θα μείνει απλώς, στη φραστική διατύπωση, αλλά θα πάρει σάρκα και οστά στα έργα.
Σύντροφοί μου του ΣΥΡΙΖΑ!
Δεν έχω διαβάσει στη ζωή μου πιο άθλια ελληνικά. Έμοιαζε σα να είχα βάλει το κείμενο της συμφωνίας στο google translator.
Θυμήθηκα τα διαφημιστικά μηνύματα παγίδες, που δεχόμαστε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο: «Χαιρετισμούς, τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σας συνδέεται με τον αριθμό των εισιτηρίων: 5647. Έχετε στρατολογήσειως δικαιούχος για μια προσωπική δωρεά, από την κα Έβελυν Ήρα Curry
απαντήσει αμέσως για περισσότερες πληροφορίες»
Τέτοιο ακριβώς.
Προτίμησα λοιπόν, παρά το ότι δεν κατέχω την Αγγλική τόσο καλά όπως η κα Παναρίτη ή ο κ. υπουργός περί τα οικονομικά, να το διαβάσω απ το πρωτότυπο. Κατάλαβα περισσότερα!
Αποκλείω εκ προοιμίου τέτοια αμορφωσιά στο οικονομικό επιτελείο. Προφανώς και άλλοι λόγοι πρυτάνευσαν, όσον αφορά στην ασάφεια της μετάφρασης του κειμένου, δεδομένου ότι όλοι οι ιθαγενείς αυτού του τόπου δεν γνωρίζουν φαρσί την γλώσσα των επιτρόπων και των ανά την υφήλιο σπουδαγμένων υπουργών και των παρατρεχάμενών τους.
Όχι, δε θα αναλύσω τα άρθρα της συγκεκριμένης συμφωνίας, ούτε θα προσπαθήσω να βρω τι κρύβεται πίσω απ’ τις λέξεις, όσο κι αν η πρόκληση για ομοιοκαταληξία (λόγω διαστροφής του επαγγέλματος) με ωθεί. Το έκαναν άλλοι και με περισσή επάρκεια. Άσκοπο να επαναλαμβάνει κανείς το προφανές.
Διότι, βλέπουμε πως οι δανειστές, κέρδισαν κατά κράτος στην πρόσφατη σύνοδο η δε περίφημη λίστα με τις θέσεις της Ελλάδας μοιάζει με εκπτωτικό κουπόνι. Δεν είναι άλλωστε, τυχαία η χαρά των αποδεκτών της. Των θεσμών δηλαδή και … λέγε με Τρόικα –αν με εννοείς.
Ούτε καν για τις 85 καθαρίστριες δεν υπήρξε τόλμη! Οπότε, ας μη μιλήσουμε καλύτερα ούτε για την προστασία της πρώτης κατοικίας απ’ τα Τραπεζιτικά γεράκια, ούτε για τις 100 δόσεις σε εφορία και ταμεία, ούτε για τα 3000.000 νοικοκυριά, που μετετράπησαν σε κάποια…
Πολλώ δε μάλλον για τις συντάξεις, τους μισθούς, τους εργαζόμενους στην πρώην ΕΡΤ, την επαναπρόσληψη των οποίων είχατε κάνει προεκλογική σας σημαία.
Διακινδυνεύοντας τον χαρακτηρισμό του πολιτικά αφελούς, λέω, ότι θα μπορούσα να αποδεχτώ τους συμβιβασμούς (θα συμφωνούσα και με πιο ακραίους χαρακτηρισμούς) ως μέρος ενός σχεδίου που στόχο έχει να επιρρίψει στους Ευρωπαίους εκβιαστές την ευθύνη σε ένα μελλούμενο ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις και να δικαιώσει εν τέλει, μια καλά προετοιμασμένη ρήξη. To good to be true που θα έλεγαν στη γηραιά Αλβιώνα. Όμως, έστω και ως υπόθεση εργασίας, το κρατώ.
Τέσσερις μήνες ζητήσατε; Τέσσερις και εκατόν τέσσερις θα είμαστε δίπλα κι απέναντί σας, ίσκιος σας και κριτής σας, με κουβέντες καθαρές, χωρίς φιοριτούρες και νεολογισμούς. Και τότε η ζωή θα δείξει και θα δείξει με τρόπο απόλυτα σαφή και εκκωφαντικό συνάμα.
Σύντροφοί μου της κομουνιστικής Αριστεράς.
Προσπερνάω τον εύκολο χαρακτηρισμό –που ήδη ακούω στ’ αφτιά μου- περί πολιτικής αφέλειας που τάχα με διακατέχει. Ως κομουνιστής όμως, προσπαθώ πάντα να βρω τη χαραμάδα και να τη μετατρέψω σε ρήγμα. (Σας θυμίζει κάτι αυτή η φράση σύντροφοι; Δεν είναι δική μου πάντως.)
Παρατηρώντας τις διαθέσεις του κόσμου, ακόμα και το θυμικό του, επιδιώκω να το μεταβάλλω σε συνειδητή στάση, δίνοντας στο συναίσθημα την πολιτική του διάσταση, μετατρέποντάς το δηλαδή, σε συνειδητό. (Ούτε αυτή η διατύπωση είναι δική μου, αν σας θυμίζει κάτι).
Δεν ήταν επαναστάτες με θεωρητική κατάρτιση οι εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες που γύρισαν τα όπλα τους στους στρατηγούς το ’17 στη Ρωσία. Απελπισμένοι άνθρωποι του λαού ήταν, αφελείς και πλανεμένοι ίσως μέχρι πρότινος, που χάρις στη δουλειά των ελάχιστων μπολσεβίκων, μεγαλούργησαν και έγραψαν ιστορία.
Κι ας μην ξεχνάμε: Το 36% του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν όπως θα θέλαμε ίσως, εντολή για ρήξη. Το γεγονός ότι μπορεί όχι μόνο το 36 αλλά και το υπόλοιπο 64 να μετατραπεί σε τέτοια, καθόλου δεν αποκλείεται μέσα σε συνθήκες έντασης της ταξικής πάλης. Η προηγούμενη παράγραφος, προς επίρρωση των ισχυρισμών μου.
Game over δηλαδή; Το σίγουρο είναι πως το παιχνίδι θα έχει οριστικά κριθεί σε βάρος μας, αν σταυρώσουμε τα χέρια, σταυρώνοντας παράλληλα συλλήβδην και μια κυβέρνηση καθόλου ομοιογενή, όσον αφορά τουλάχιστον, στην πολιτική προέλευση του καθενός υπουργού ξεχωριστά.
Το θέμα δεν είναι να χειροκροτήσουμε αυτάρεσκα τους εαυτούς μας, σε περίπτωση μιας οριστικής υπαναχώρησης, (όσο κι αν αυτή διαφαίνεται) αλλά να συμβάλλουμε έτσι ώστε να την αποτρέψουμε. Κι αυτό θα γίνει στους δρόμους και τις πλατείες, στους χώρους δουλειάς και πολιτικής ζύμωσης. Αυτό απαιτεί η σημερινή συγκυρία. [πηγή: 7Μέρες]
Σύντροφοί του, του ΣΎΡΙΖΑ, σύντροφοι του της κομουνιστικής αριστεράς δεν διαφέρετε καθόλου από τους συντρόφους της κομουνιστκής δεξιάς και της σοσιαλιστικής: Μαζί τα φάγατε και μαζί τα τρώτε!
nea.allnewz.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το ιστολόγιο δεν υιοθετεί και δεν φέρει καμία ευθύνη για τα σχόλια των αναγνωστών του. Πλέον, οι αναγνώστες μπορούν να σχολιάζουν με το λογαριασμό τους στο facebook ή με λογαριασμούς από τα υπόλοιπα κοινωνικά δίκτυα. Τα ανώνυμα σχόλια θα παραμείνουν κλειστά όσο υπάρχουν άτομα που κρύβονται πίσω από την ανωνυμία για να προβοκάρουν και να επιτεθούν σε άλλους σχολιαστές για να επιβάλλουν τις απόψεις τους.